Gary L. Francione
İşte bana sorulan diğer bir soru (bu sorunun çeşitli biçimleri bana sıklıkla soruluyor):
“Neden şiddet görsellerini derslerinizde/anlatımınızda kullanmıyorsunuz?”
Bunun iki temel (ve birbiriyle ilişkili) sebebi var:
- Şiddet görselleri genellikle kullanıma değil muameleye odaklanır. Örneğin mezbahalarda yaşanan şiddetin çekimlerini izleyen kişiler çoğunlukla sözümona daha “insani” veya “iyileştirilmiş” sömürü biçimlerini destekleme yoluna girerler. Genelde veganlığı ahlaki bir yükümlülük olarak görmeyen ve bağış toplayan birçok büyük hayvan refahı derneğinin bu görüntüleri sevmesinin nedeni budur. Bu görüntüler, sözümona “en korkunç kötüye kullanma biçimlerini” ortadan kaldıracağını öne sürdükleri “bebek adımları” ile insanları kampanyalarına dahil etmek için biçilmiş kaftandır.
- İnsanların gerçekten şu basit düşünceye odaklanmasını istiyorum: Hayvanlar yaşamlarına değer veriyorlar. Ölümleri tamamen acısız bir biçimde bile olsa ölmek istemiyorlar. Gerçekten de birçok insan tıbbi tedaviler örneğinde olduğu gibi yaşamak için büyük miktarda acıya katlanır. Hiç kimse acıdan hoşlanmaz ancak herkes yaşamına acıdan daha çok değer verir. İnsanların bunun tüm hissedebilir varlıklar için geçerli olduğunu görmesini istiyorum. Bunu belli bir türün belli bir bilişsel yeteneği nedeniyle değil, hissedebilir olmanın bir sonucu olarak görmelerini istiyorum. Hayvan sömürüsünün ne derece “insani” olduğunun önemi yoktur (ve hayvan kullanımının ekonomisi nedeniyle bu asla “insani” olamayacaktır), onları öldürmek, özellikle de bariz biçimde önemsiz gerekçelerle öldürmek, yanlıştır.
Çeviri: Ceren Kaypak
Kaynak: https://www.facebook.com/100044505336684/posts/471790567647784/
Bir Cevap Yazın