Dün akşam, tek konulu kampanyalarla ilgili yazılarımla ilgili şöyle bir eposta aldım:
“Prof. Francione
Eğer tek konulu kampanyalar iyi değilse, bu örneğin tüm acılara bir çözüm bulamadığımız için Haiti’deki insanların acısına da yardım etmemeyi mi gerektiriyor? Bu bizi eylemsizliğe götürmez mi?”
Bu çok iyi bir soru. Bu konuya daha önceki yazılarımda da değinmiştim ama şimdi yeniden değinmek iyi olacak.
Haiti’deki insanlara yardım çabalarına katıldığımızda, başka bir yerde acının devamının iyi olduğu gibi bir yargı öne sürmüyoruz. Hepimiz, masum insanların acı çekmesinin nerede olursa olsun kötü bir şey olduğunu konusunda hemfikiriz. Haiti’deki insanlara yardım etmeyi seçmemiz örneğin, Darfur’daki insanların acı çekmesinin iyi olduğunu ya da Darfurluların Haitililerden daha az önemli oldukları imasını taşımaz. Benzer bir şekilde çocuk istismarını önlemek için çalıştığımızda bu genel olarak tecavüzün kabul edilebilir olduğunu ya da etik olarak daha az sorun taşıdığını düşündüğümüzü göstermez.
Kısaca, eğer X, Y ve Z etik olarak arzu edilmeyen olarak görülüyorsa, X’i önlemek için çalışmak Y ve Z’nin etik olarak kabul edilebilir olduğu mesajını vermez.
Hayvanlar söz konusu olduğu zaman ise bu analiz farklılaşır. İnsanların büyük çoğunluğu et yemenin, süt ve diğer hayvansal gıdaları tüketmenin ya da hayvansal ürünleri giymenin ve kullanmanın su içmek ya da nefes almak kadar doğal oldukları inancını taşır. Bu yüzden, hayvan sömürüsünün bir biçimini diğerlerinden ayırıp öne çıkardığımızda bu sömürüyü etik anlamda diğerlerinden ayırmış oluruz.
Örneğin, insanların büyük çoğunluğu için et, süt ve yumurta yemek “doğal” ise ve hiçbir şekilde etik bir problem taşımıyorsa, ete odaklanmanın sütün ve yumurtanın daha farklı olduğu ve onların kullanımının etik açıdan kabul edilebilir ya da en azından, etik olarak daha farklı olduğu mesajını vermesi kaçınılmazdır.
Kısaca, X, Y ve Z etik olarak kabul edilebilir olarak görülüyorsa ve bu durumda yalnızca X’i etik olarak sorunlu olarak ön plana çıkarırsanız, topluma üstü kapalı olarak Y ve Z’nin X’ten daha farklı oldukları ve etik olarak kabul edilemez olmadıkları ya da en azından X’ten daha farklı oldukları mesajını vermiş olursunuz.
Bu sorunu her gün gözlemliyoruz: insanlar kürkün deriden, yünden ve ipekten ya da etin diğer hayvansal gıdalardan etik anlamda daha farklı olduğunu düşünüyorlar.
Bu sorun hayvan sömürüsü söz konusu olduğunda tek konulu kampanyaların yarattığı bir sorundur. İnsanlar söz konusu olduğunda böyle bir sorunla karşılaşmazsınız.
Kademeli aktivizm için tek konulu kampanyalara ihtiyacımız yok. Her birimizin her gün yapabileceği bir şey var: vegan olun ve yaratıcı, şiddetsiz yollarla etrafınızı veganlık hakkında bilgilendirin.
“İyice açıklayayım: Bence tek konulu kampanyalar problemlidir ve en ideal koşullarda dahi kafa karışıklığını devam ettirme riski taşırlar. Bence savunuculara tek konulu kampanyalardan uzak durmaları tavsiye edilmelidir. Eğer tek konulu kampanyalara dahil olmakta ısrar ediyorsanız, lütfen en azından "tüm sömürüler yanlış” mesajını tamamen açık ve anlaşılır biçimde verdiğinizden emin olarak kafa karışıklığını azaltmaya çalışın. Örneğin, eğer şehre bir sirk gelirse ve bu etkinliği protesto etmek istiyorsanız, en azından (protestonuzda barışçıl ve şiddetsiz olmaya ek olarak), dağıttığınız kaynaklar ve tüm tartışmalarınız sirklerin ancak, asıl mesele olan hayvan sömürüsü problemini temsil ettiğini ve hayvanları yemenin, giymenin ve kullanmanın tamamına son vermekle yükümlü olduğumuzu anlaşılır bir şekilde içersin. Sirkleri sadece bir “tartışma açıcı” olarak kullanın ama hayvan sömürüsünün diğer biçimlerinden ahlaken ayrılabilirmiş gibi tanımlamayın.“
DÜNYA VEGANDIR! Eğer isterseniz.
Gary L. Francione
©2010 Gary L. Francione
http://www.abolitionistapproach.com/single-issue-campaigns-and-in-human-nonhuman-contexts
Çeviri: Berk Efe ALTINAL
Bir Cevap Yazın