Bir kez daha günüme, masaya oturup daha tulsi çayımdan bir yudum dahi alamadan, insanları veganlığın hayvanların ahlaki statülerine dair tek mantıklı tepki olduğunu anlamaları için cesaretlendirmemiz gerektiğine dair iddiama verilen cevabı okuyarak başlıyorum:
“Herkes doğrudan vegan olsaydı buna çok sevinirdim ama dünya böyle işlemiyor.”
Bu tip bir mesajı günde en az beş kez alıyorum.
Tamam. Dinleyin.
Kimse dünyanın bir gecede vegan olmasının herhangi bir ihtimali olduğunu söylemiyor.
Şu kelimeye odaklanalım: “HİÇ KİMSE” (vurgu eklendi).
İyice netleşelim: Dünya bir gecede vegan olmayacak.
Tamam, şimdiye kadar her şey yolunda mı?
Güzel.
Şimdi ilerleyelim.
Dünyanın bir gecede vegan olmayacağı gerçeğinin ışığında, tek meselemiz şunlardan hangisinin olacağı:
1. Veganlığın etik bir temel ve etik bir yükümlülük olduğunu apaçık ortaya koyarız. Bu da, hayvan sömürmenin yanlışlığının etik bir mesele-bir “yaşam biçimi”, tercih, fikir değil-etik bir mesele olduğuna dair etik bir yargıda bulunmaktır. Bir kişinin vegan olmaktan daha azını seçtiğinde, bunun ortada onun seçiminin bulunduğu ve hayvanlara etik olarak borçlu olduğumuz ne varsa ona dair etik olarak meşru veya etik olarak kabul edilebilir veya saygıdeğer bir tepkinin bulunmadığında netleşiriz;
ya da,
2. Onlara daha düşük adımların (haftada bir et yememek, “mutlu” et yemek, “saat 6’ya kadar vegan” olmak, vs.) savunulabilir konumlar olduğunu söyleriz.
#2’yi türcü bulan abolisyonist söylemdir. Bunu anlamak için (her ne kadar üzerine 5 saniye düşündüğümüzde herhangi bir insan hakkı bağlamında bunu açıkça görebilsek de), şu yazıyı okuyun.
#2’yi pratik anlamda işlevsiz bulan da abolisyonist söylemdir. Bunu anlamak için şu yazıyı okuyun.
Gerçekten çok basit. Sadece biraz okumaya, biraz düşünmeye ve #2’nin bazı biçimlerini destekleyen büyük hayvan derneklerinin (ki çoğunlukla hepsi #2’nin bazı biçimlerini destekler) sizi kendi refah reformu kampanyalarına bağış yapmaya yönlediren propagandalarını yutmamaya ihtiyacınız var.
Tamam. Şimdi aşağıdaki iki seçenekli basit testi çözelim (kendimi durduramıyorum; ben bir profesörüm ve sınav yapmak işimin önemli bir parçası).
Biri size, “selam, ben Pazartesileri et yemeyi bıraktım” derse şunu söylemelisiniz:
A. “Ne kadar kolay gördün mü? Fakat erdem sadece haftada bir kez gösterilecek birşey değil. Gereken erdemi yaşadığımız her gün ciddiye almalıyız. Ayrıca erdem bir rastgele yönler meselesi değildir; ilke meselesidir. Et ve diğer hayvansal ürünler arasında etik olarak tutarlı bir ayrım yoktur. Hayvanların etik olarak önemi olduğunu düşünüyorsan –ve belli ki düşünüyorsun– o zaman vegan olmakla etik olarak yükümlüsün. Bu hedefe ulaşmanda sana nasıl yardımcı olabilirim?”
B. “Vay be! Etsiz Pazartesi kampanyası kesinlikle harika. Veganım ama bu noktaya gelmem on yılımı aldı, bu yüzden herkesin bunu kendisine uygun zamanda yapması etik olarak tamamen uygun. Olay bebek adımları. Etik hükümlere varamayız. Bu peşim hükümlülük olur! Yapılan en küçük şey bile önemli, bu yüzden hiçbir zaman vegan olmasan bile yaptığın şey harika.”
B’yi seçtiyseniz, sınavdan çaktınız.
*****
Vegan değilseniz, lütfen vegan olun. Veganlık bir şiddetsizlik meselesidir. Öncelikle ve her şeyden çok diğer hissedebilir canlılara şiddetsiz olma meselesidir. Bunun yanında yeryüzüne ve kendinize karşı şiddetsizlik meselesidir.
Ve asla, asla insanları vegan yapmak için “mutlu sömürü”yü desteklememiz gerektiğine dair saçma fikre inanmayın. Tüm bu “mutlu sömürü” çabasının derinlemesine türcü oluşuna ek olarak, “mutlu sömürü” çabasının tek bir hedefi vardır: toplumu hayvan sömürüsüne dair daha huzurlu hissettirmek.
Dünya Vegandır! Eğer bunu isterseniz.
Gary L. Francione
Rutgers Üniversitesi Yönetim Kurulu Ordinaryüs Profesörü
©2014 Gary L. Francione
(Çeviri: Gülce Özen Gürkan)
Kaynak: http://www.abolitionistapproach.com/abolition-simple-concepts-pop-quiz/
Bir Cevap Yazın